Zmodyfikowana ankieta Prousta - Maria Schejbal

Zdjęcie Marii Schejbal trzymającej lalkę z papieru.

Zmodyfikowana ankieta Prousta, czyli na kilka prostych, acz błyskotliwych pytań odpowiada Ashoka Fellow Maria Schejbal.

Ashoka: Jak opisałabyś swoją działalność siedmioletniemu dziecku?

Maria Schejbal: Potrzebny nam będzie szary papier (taki do pakowania), sznurek, kilka starych gazet. Z tego wszystkiego będziemy robić teatralne lalki. Ty, ja i może jeszcze ktoś, kto nie jest w pełni sprawny, starszy pan z sąsiedniego bloku, dwie panie, które nie słyszą, więc muszą się porozumiewać językiem migowym. Stworzymy zespół. Dzięki zabawie w teatr będziemy mogli się wszyscy spotykać, rozmawiać, a może nawet przygotować wspólnie przedstawienie, które potem pokażemy na przykład w Twojej szkole i – kto wie – może na międzynarodowym festiwalu, gdzieś w Polsce albo nawet za granicą? Jeśli chcielibyśmy te działania opisać jednym słowem, to chyba najlepsza byłaby INTEGRACJA.

Asoka: Jaki cytat dodaje ci siły?

M.S.: (Taki trochę dłuższy cytat)

„- Dzień dobry – rzekł Mały Książę.

– Dzień dobry – odparł Kupiec.

Kupiec ten sprzedawał udoskonalone pigułki zaspokajające pragnienie. Połknięcie jednej na tydzień wystarcza, aby nie chciało się pić.

– Po co to sprzedajesz? – spytał Mały Książę.

– To wielka oszczędność czasu – odpowiedział Kupiec. – Zostało to obliczone przez specjalistów. Tygodniowo oszczędza się pięćdziesiąt trzy minuty.

– A co się robi z pięćdziesięcioma trzema minutami?

– To, co się chce…

-Gdybym miał pięćdziesiąt trzy minuty czasu – powiedział sobie Mały Książę – poszedłbym powolutku w kierunku studni…”

Ashoka: Kim lub czym chciałabyś być, gdybyś nie była tym kim jesteś?

M.S.: Swoim własnym Aniołem Stróżem. Byłabym ciągle bardzo blisko siebie.

Ashoka: Jaki jest twój ulubiony bohater literacki?

M.S.: Głupi Jasio. W każdej baśni jest trochę inny, ale tak naprawdę zawsze ten sam. I nigdy do końca nie wiadomo: głupi jest czy mądry?

Ashoka: Jaką supermoc chciałabyś posiadać?

M.S.: Moc Andersenowskiej Gerdy. Wystarczy posłuchać rozmowy mądrej Eskimoski z trochę mniej mądrym reniferem, żeby nie mieć wątpliwości w tej kwestii.

„-Renifer: Wiem, że jesteś bardzo mądra i masz wielką władzę, że rozkazujesz wiatrom, które są ci posłuszne, daj więc Gerdzie takiego napoju, żeby była silniejsza od dwunastu mężczyzn i mogła pokonać królową śniegu.

-Eskimoska: Zmiłuj się, renie, powiedz, cóż ja jej więcej dać mogę nad tę władzę, którą sama posiada? Czyż nie widzisz jej siły i potęgi? Czyż nie widzisz, że ludzie i zwierzęta służą jej i wypełniają jej wolę? Czyż nie widzisz, że bosa i uboga, pół świata już przebyła, a wszyscy jej pomagają i nic się jej oprzeć nie może?”